Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to decree
01
bepalen, gebieden
to make an official judgment, decision, or order
Transitive: to decree a decision or order | to decree that
Voorbeelden
The king decreed that all citizens must pay taxes by the end of the month.
De koning vaardigde een decreet uit dat alle burgers belasting moeten betalen voor het einde van de maand.
02
verordenen, gebieden
to announce or issue a formal decision or order
Intransitive
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
decree
3e persoon enkelvoud
decrees
onvoltooid deelwoord
decreeing
onvoltooid verleden tijd
decreed
voltooid deelwoord
decreed
Voorbeelden
The king decreed, signaling his authority over the land.
De koning vaardigde een decreet uit, wat zijn gezag over het land aangaf.
Decree
01
decreet, besluit
an official authoritative decision or judgment, especially one made by a government or the ruler of a country
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
enkelvoudig
telbaar
meervoudsvorm
decrees
Voorbeelden
The king issued a decree establishing a new tax law.
De koning vaardigde een decreet uit dat een nieuwe belastingwet instelt.
