جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
provoquer
01
ایجاد کردن, باعث (چیزی) شدن، موجب شدن
être la cause directe d'un événement, d'une réaction ou d'un effet
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
فعل کمکی
avoir
اولشخص مفرد
provoque
اولشخص جمع
provoquons
اولشخص زمان آینده
provoquerai
وجه وصفی حال
provoquant
اسم مفعول
provoqué
اولشخص جمع زمان ناقص
provoquions
مثالها
Le discours a provoqué une vive réaction dans la salle.
سخنرانی برانگیخت یک واکنش زنده در اتاق.
02
تسلیم نشدن در برابر
ne pas céder face à quelqu'un, continuer à résister ou défier
مثالها
Elle a provoqué les règles en refusant d' obéir.
او با امتناع از اطاعت، قوانین را تحریک کرد.
03
تحریک کردن, وا داشتن، برانگیختن
pousser quelqu'un à réagir ou à agir, souvent de façon forte ou négative
مثالها
Son comportement a provoqué la colère de ses amis.
رفتار او خشم دوستانش را برانگیخت.
