جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
provoquer
01
ایجاد کردن, باعث (چیزی) شدن، موجب شدن
être la cause directe d'un événement, d'une réaction ou d'un effet
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
فعل کمکی
avoir
اولشخص مفرد
provoque
اولشخص جمع
provoquons
اولشخص زمان آینده
provoquerai
وجه وصفی حال
provoquant
اسم مفعول
provoqué
اولشخص جمع زمان ناقص
provoquions
مثالها
Ce médicament peut provoquer des effets secondaires.
این دارو میتواند عوارض جانبی ایجاد کند.
02
تسلیم نشدن در برابر
ne pas céder face à quelqu'un, continuer à résister ou défier
مثالها
Il a provoqué son adversaire sans jamais céder.
او بدون تسلیم شدن، حریف خود را به چالش کشید.
03
تحریک کردن, وا داشتن، برانگیختن
pousser quelqu'un à réagir ou à agir, souvent de façon forte ou négative
مثالها
Il a provoqué une dispute avec ses paroles.
او با حرفهایش یک بحث برانگیخت.
