Ara
provoquer
01
neden olmak, sebep olmak
être la cause directe d'un événement, d'une réaction ou d'un effet
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
yardımcı fiil
avoir
1. tekil kişi
provoque
1. çoğul kişi
provoquons
gelecek zamanda 1. kişi
provoquerai
şimdiki zaman ortacı
provoquant
geçmiş zaman ortacı
provoqué
imperfekt zamanda 1. çoğul kişi
provoquions
Örnekler
Ce médicament peut provoquer des effets secondaires.
Bu ilaç yan etkilere neden olabilir.
02
meydan okumak, karşı gelmek
ne pas céder face à quelqu'un, continuer à résister ou défier
Örnekler
Il a provoqué son adversaire sans jamais céder.
Rakibine asla pes etmeden meydan okudu.
03
kışkırtmak, tahrik etmek
pousser quelqu'un à réagir ou à agir, souvent de façon forte ou négative
Örnekler
Il a provoqué une dispute avec ses paroles.
O, sözleriyle bir tartışma çıkardı.
