Szukaj
provoquer
01
wywoływać, powodować
être la cause directe d'un événement, d'une réaction ou d'un effet
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
provoque
1. osoba liczby mnogiej
provoquons
1. osoba czasu przyszłego
provoquerai
imiesłów czynny
provoquant
imiesłów bierny
provoqué
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
provoquions
Przykłady
Ce médicament peut provoquer des effets secondaires.
Ten lek może wywoływać skutki uboczne.
02
rzucać wyzwanie, opierać się
ne pas céder face à quelqu'un, continuer à résister ou défier
Przykłady
Il a provoqué son adversaire sans jamais céder.
Sprowokował swojego przeciwnika, nigdy nie ustępując.
03
prowokować, podżegać
pousser quelqu'un à réagir ou à agir, souvent de façon forte ou négative
Przykłady
Il a provoqué une dispute avec ses paroles.
On sprowokował kłótnię swoimi słowami.
