Szukaj
provoquer
01
wywoływać, powodować
être la cause directe d'un événement, d'une réaction ou d'un effet
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
provoque
1. osoba liczby mnogiej
provoquons
1. osoba czasu przyszłego
provoquerai
imiesłów czynny
provoquant
imiesłów bierny
provoqué
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
provoquions
Przykłady
Cette décision a provoqué la colère des habitants.
Ta decyzja wywołała gniew mieszkańców.
02
rzucać wyzwanie, opierać się
ne pas céder face à quelqu'un, continuer à résister ou défier
Przykłady
Ne provoque pas ton professeur, il est très strict.
Nie prowokuj swojego nauczyciela, jest bardzo surowy.
03
prowokować, podżegać
pousser quelqu'un à réagir ou à agir, souvent de façon forte ou négative
Przykłady
Elle a provoqué les rires de toute la classe.
Ona wywołała śmiech całej klasy.
