Szukaj
to disobey
01
nie słuchać, sprzeciwiać się
to refuse to follow rules, commands, or orders
Transitive: to disobey a law or command
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
disobey
3. osoba liczby pojedynczej
disobeys
imiesłów czynny
disobeying
czas przeszły prosty
disobeyed
imiesłów bierny
disobeyed
Przykłady
Employees should not disobey workplace safety regulations for their well-being.
Pracownicy nie powinni nie przestrzegać przepisów bezpieczeństwa w miejscu pracy dla swojego dobra.
Drzewo Leksykalne
disobey
obey
