to disobey
Pronunciation
/ˌdɪsəˈbeɪ/

Definitie en betekenis van "disobey"in het Engels

to disobey
01

niet gehoorzamen, weigeren

to refuse to follow rules, commands, or orders
Transitive: to disobey a law or command
to disobey definition and meaning
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
disobey
3e persoon enkelvoud
disobeys
onvoltooid deelwoord
disobeying
onvoltooid verleden tijd
disobeyed
voltooid deelwoord
disobeyed
Voorbeelden
It is important for citizens to understand the consequences of disobeying traffic laws.
Het is belangrijk dat burgers de gevolgen begrijpen van het niet gehoorzamen van verkeerswetten.
LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store