to disobey
dis
dɪs
dis
o
əʊ
ew
bey
beɪ
bei
bouquetportrayfouettecabaret

Definitie en betekenis van "disobey"in het Engels

to disobey
01

niet gehoorzamen, weigeren

to refuse to follow rules, commands, or orders 
Transitive: to disobey a law or command
to disobey definition and meaning
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
disobey
3e persoon enkelvoud
disobeys
onvoltooid deelwoord
disobeying
onvoltooid verleden tijd
disobeyed
voltooid deelwoord
disobeyed
Voorbeelden
Children are encouraged not to disobey their parents' instructions. 

Kinderen worden aangemoedigd om de instructies van hun ouders niet te weigeren.

LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store