disobedience
dis
dɪs
dis
o
ə
ē
be
ˈbi:
bi
dience
diəns
diēns
expedienceobedience

Definitie en betekenis van "disobedience"in het Engels

01

ongehoorzaamheid, weerbarstigheid

refusal to obey someone with authority 
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
ontelbaar
meervoudsvorm
disobediences
Voorbeelden
His disobedience to the teacher’s instructions caused a disruption in the class. 

Zijn ongehoorzaamheid aan de instructies van de leraar veroorzaakte een verstoring in de klas.

LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store