disobedience
dis
dɪs
dis
o
ə
ē
be
ˈbi:
bi
dience
diəns
diēns
expedienceobedience

英語での「disobedience」の定義と意味

Disobedience
01

不服従, 反抗

refusal to obey someone with authority 
文法情報
有生性の状態
抽象的
形態的構成
複合語
不可算
複数形
disobediences
His disobedience to the teacher’s instructions caused a disruption in the class. 

教師の指示に対する彼の不服従は、クラスで混乱を引き起こしました。

LanGeek
アプリをダウンロード
langeek application

Download Mobile App

アップストア