Szukaj
disobedience
/ˌdɪsəˈbidiəns/, /ˌdɪsoʊˈbidiəns/
Disobedience
01
nieposłuszeństwo, bunt
refusal to obey someone with authority
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
niepoliczalny
Przykłady
She faced punishment for her disobedience to her parents' curfew.
Spotkała ją kara za nieposłuszeństwo wobec godziny policyjnej rodziców.
Drzewo Leksykalne
disobedience
obedience
obedi
