جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to disobey
01
نافرمانی کردن, سرپیچی کردن
to refuse to follow rules, commands, or orders
Transitive: to disobey a law or command
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
disobey
سومشخص مفرد
disobeys
وجه وصفی حال
disobeying
گذشته ساده
disobeyed
اسم مفعول
disobeyed
مثالها
Soldiers are trained to never disobey direct orders from their commanding officers.
سربازان آموزش دیدهاند که هرگز به دستورات مستقیم فرماندهان خود تمرد نکنند.
