Szukaj
to disgrace
01
hańbić, kompromitować
to bring shame or dishonor on oneself or other people
Transitive: to disgrace sb/sth | to disgrace oneself
Przykłady
He worried that his past mistakes would disgrace his family name.
Martwił się, że jego przeszłe błędy zhańbią nazwisko jego rodziny.
02
hańbić, diskredytować
to lead someone to lose respect, honor, or a valued position
Transitive: to disgrace sb/sth
Przykłady
The athlete ’s doping allegations disgraced him, stripping him of his medals.
Zarzuty dopingu sportowca zhańbiły go, pozbawiając go medali.
Disgrace
01
hańba, dyshonor
a state of dishonor
Drzewo Leksykalne
disgraced
disgrace
grace
