to discharge

dis

dɪs

dis

charge

ˈʧɑ:ʤ

chaaj

Definicja i znaczenie słowa „discharge” po angielsku

to discharge

CZASOWNIK

zwolnić, uniewinnić

to free or release someone from legal or official confinement

Transitive: to discharge sb

Przykłady

The judge decided to discharge the defendant due to insufficient evidence, clearing them of all charges.

Sędzia zdecydował się zwolnić oskarżonego z powodu niewystarczających dowodów, uniewinniając go od wszystkich zarzutów.

wystrzelić, rozładować

(of a firearm) to release a projectile or burst of energy when triggered

Intransitive

Przykłady

The rifle discharged with a loud bang, echoing through the forest.

Karabin wystrzelił z głośnym hukiem, rozbrzmiewając w lesie.

zwolnić, zdemobilizować

to make someone leave the armed forces or police and relieving them from their duties

Transitive: to discharge a member of armed forces

Przykłady

After completing their tour of duty, the soldier was honorably discharged from the military.

Po zakończeniu służby żołnierz został honorowo zwolniony z wojska.

wypisać, zwolnić

to allow a patient to leave the hospital because they have recovered and no longer need to receive inpatient care

Transitive: to discharge a patient

Przykłady

The doctor discharged the patient from the hospital after a successful surgery and confirmed recovery.

Lekarz wypisał pacjenta ze szpitala po udanej operacji i potwierdzonym wyzdrowieniu.

wykonać, wypełnić

to carry out or complete all necessary tasks or obligations associated with a duty or responsibility

Transitive: to discharge a task or obligation

informacje gramatyczne

budowa morfologiczna

pochodny

czasownik czynnościowy

regularny

czas teraźniejszy

discharge

3. osoba liczby pojedynczej

discharges

imiesłów czynny

discharging

czas przeszły prosty

discharged

imiesłów bierny

discharged

Przykłady

The diligent employee discharged her responsibilities with precision and efficiency.

Pracowity pracownik wywiązał się ze swoich obowiązków z precyzją i efektywnością.

emitować, zrzucać

to give off or release a substance like gas or liquid

Transitive: to discharge a substance

Przykłady

The factory was fined for discharging pollutants into the river, causing environmental damage.

Fabryka została ukarana grzywną za zrzut zanieczyszczeń do rzeki, powodując szkody w środowisku.

rozładowywać, neutralizować

to remove or neutralize the electric charge from an object

Transitive: to discharge an electric charge

Przykłady

The lightning rod on the building's rooftop is designed to discharge any buildup of static electricity

Piorunochron na dachu budynku jest zaprojektowany do rozładowania wszelkich nagromadzeń ładunków elektrostatycznych.

zwolnić, uwolnić

to free or release someone from a contractual or legal obligation

Transitive: to discharge sb from a contractual or legal obligation

Przykłady

The court ordered the landlord to discharge the tenant from the lease agreement due to breach of contract.

Sąd nakazał właścicielowi zwolnić najemcę z umowy najmu z powodu naruszenia umowy.

strzelać, odpalać

to release a projectile from a firearm

Transitive: to discharge a firearm

Przykłady

The soldier carefully aimed before discharging his rifle, hitting the target with precision.

Żołnierz starannie wycelował przed oddaniem strzału z karabinu, trafiając w cel z precyzją.

rozładowywać, wysadzać

to drop or unload goods or passengers from a vessel onto land or another mode of transportation

Transitive: to discharge goods or passengers

Przykłady

As the vessel reached the harbor, the crew prepared to discharge the cargo.

Gdy statek dotarł do portu, załoga przygotowała się do rozładowania ładunku.

ropieć, wydzielać ropę

(of a wound or body part) to slowly release an infectious liquid, called pus

Transitive: to discharge pus

Przykłady

The infected cut on his arm started to discharge pus, causing him considerable discomfort.

Zainfekowane cięcie na jego ramieniu zaczęło wydzielać ropę, powodując u niego znaczny dyskomfort.

Discharge

RZECZOWNIK

wyładowanie, uwolnienie

the sudden release of stored energy, such as electricity, heat, or radiation

informacje gramatyczne

status żywotności

abstrakcyjny

budowa morfologiczna

złożenie

policzalny

forma liczby mnogiej

discharges

Przykłady

The engineer studied the pattern of the electric discharge in the plasma chamber.

Inżynier zbadał wzór elektrycznego wyładowania w komorze plazmowej.

rozładowanie, uwolnienie

the act of releasing emotions or tension

Przykłady

Therapy helped him achieve a safe discharge of anger.

Terapia pomogła mu osiągnąć bezpieczne uwolnienie gniewu.

wydzielina, sekrecja

a bodily process in which fluids or substances are released from the body

Przykłady

The nurse examined the wound for any unusual discharge.

Pielęgniarka zbadała ranę pod kątem nietypowej wydzieliny.

emisja, zrzut

a material or substance that is emitted, expelled, or released

Przykłady

The factory was fined for toxic discharge into the river.

Fabryka została ukarana grzywną za toksyczny zrzut do rzeki.

strzał, rozładowanie

the action of firing a weapon

Przykłady

The accidental discharge of the rifle startled everyone.

Przypadkowy strzał z karabinu przestraszył wszystkich.

zwolnienie, zdemobilizowanie

the official ending of someone's employment or service, allowing them to leave a duty or position

Przykłady

The soldier received an honorable discharge after ten years of service.

Żołnierz otrzymał honorowe zwolnienie po dziesięciu latach służby.

zwolnienie, umorzenie

a formal written statement releasing someone from a duty, debt, or obligation

Przykłady

The lawyer prepared a discharge to clear his client of liability.

Adwokat przygotował zwolnienie od odpowiedzialności dla swojego klienta.

wypływ, zrzut

a continuous or sudden flow of liquid or other fluid from a source

Przykłady

The pipe burst, causing a heavy discharge of water.

Rura pękła, powodując silny wypływ wody.

Drzewo Leksykalne

discharge

charge

Bliskie Słowa

Definicja i znaczenie słowa „discharge” po angielsku

Download Mobile App