Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to derail
01
ontsporen, van het spoor raken
(of a train) to accidentally go off the tracks
Intransitive
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
bewegingswerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
derail
3e persoon enkelvoud
derails
onvoltooid deelwoord
derailing
onvoltooid verleden tijd
derailed
voltooid deelwoord
derailed
Voorbeelden
The heavy rain and slippery tracks led to a tragic incident as the express train derailed.
De zware regen en gladde sporen leidden tot een tragisch incident toen de expresstrein ontspoorde.
02
ontsporen, doen ontsporen
to cause a train or vehicle to leave its tracks
Transitive: to derail a train
Voorbeelden
Authorities investigated an attempted act of sabotage that derailed a passenger train.
De autoriteiten onderzochten een poging tot sabotage die een passagierstrein liet ontsporen.
Lexicale Boom
derailment
derail
rail
