Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to derail
01
ontsporen, van het spoor raken
(of a train) to accidentally go off the tracks
Intransitive
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
bewegingswerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
derail
3e persoon enkelvoud
derails
onvoltooid deelwoord
derailing
onvoltooid verleden tijd
derailed
voltooid deelwoord
derailed
Voorbeelden
A mechanical failure in one of the freight train 's wheels caused it to derail.
Een mechanisch defect in een van de wielen van de goederentrein veroorzaakte een ontsporing.
02
ontsporen, doen ontsporen
to cause a train or vehicle to leave its tracks
Transitive: to derail a train
Voorbeelden
The deliberate tampering of the tracks by vandals derailed a commuter train.
Het opzettelijk manipuleren van de sporen door vandalen ontspoorde een forensentrein.
Lexicale Boom
derailment
derail
rail
