Szukaj
to derail
01
wykoleić się, zjeść z torów
(of a train) to accidentally go off the tracks
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik ruchu
regularny
czas teraźniejszy
derail
3. osoba liczby pojedynczej
derails
imiesłów czynny
derailing
czas przeszły prosty
derailed
imiesłów bierny
derailed
Przykłady
The heavy rain and slippery tracks led to a tragic incident as the express train derailed.
Ulewny deszcz i śliskie tory doprowadziły do tragicznego incydentu, gdy pociąg ekspresowy wykoleił się.
02
wykoleić, spowodować wykolejenie
to cause a train or vehicle to leave its tracks
Transitive: to derail a train
Przykłady
Authorities investigated an attempted act of sabotage that derailed a passenger train.
Władze zbadały próbę aktu sabotażu, który wykoleił pociąg pasażerski.
Drzewo Leksykalne
derailment
derail
rail
