Szukaj
to derail
01
wykoleić się, zjeść z torów
(of a train) to accidentally go off the tracks
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik ruchu
regularny
czas teraźniejszy
derail
3. osoba liczby pojedynczej
derails
imiesłów czynny
derailing
czas przeszły prosty
derailed
imiesłów bierny
derailed
Przykłady
A mechanical failure in one of the freight train 's wheels caused it to derail.
Awaria mechaniczna w jednym z kół pociągu towarowego spowodowała jego wykolejenie.
02
wykoleić, spowodować wykolejenie
to cause a train or vehicle to leave its tracks
Transitive: to derail a train
Przykłady
The deliberate tampering of the tracks by vandals derailed a commuter train.
Celowe uszkodzenie torów przez wandali wykoleiło pociąg podmiejski.
Drzewo Leksykalne
derailment
derail
rail
