جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to shout
01
داد زدن, فریاد زدن
to speak loudly, often associated with expressing anger or when you cannot hear what the other person is saying
Intransitive
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
shout
سومشخص مفرد
shouts
وجه وصفی حال
shouting
گذشته ساده
shouted
اسم مفعول
shouted
مثالها
Frustrated with the distant conversation, she had to shout to make herself heard across the crowded room.
ناامید از گفتگوی دور، او مجبور شد فریاد بزند تا در اتاق شلوغ شنیده شود.
02
فریاد زدن
to emit a sudden and loud vocalization, to express emotions such as joy, triumph, anger, or to attract attention
Intransitive
مثالها
We shouted to attract the lifeguard's attention when we spotted someone struggling in the water.
ما فریاد زدیم تا توجه نجاتغریق را جلب کنیم وقتی دیدیم کسی در آب تقلا میکند.
03
با صدای بلند صدا زدن
to cry out or call attention to something using a loud voice
Transitive: to shout sth
مثالها
He shouted her name across the crowded room to get her attention.
او نامش را در سراسر اتاق شلوغ فریاد زد تا توجه او را جلب کند.
Shout
01
فریاد, داد
a loud utterance; often in protest or opposition
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
ساده
قابل شمارش
شکل جمع
shouts
درخت واژگانی
shouted
shouter
shouting
shout
