Ara
to shout
01
bağırmak
to speak loudly, often associated with expressing anger or when you cannot hear what the other person is saying
Intransitive
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
shout
3. tekil kişi
shouts
şimdiki zaman ortacı
shouting
basit geçmiş zaman
shouted
geçmiş zaman ortacı
shouted
Örnekler
When caught in a sudden rainstorm, they had to shout to communicate over the sound of the pouring rain.
Ani bir sağanak yağmurda yakalandıklarında, şiddetli yağmurun sesinin üstünden iletişim kurmak için bağırmak zorunda kaldılar.
02
bağırmak
to emit a sudden and loud vocalization, to express emotions such as joy, triumph, anger, or to attract attention
Intransitive
Örnekler
She shouted in triumph as she crossed the finish line first.
O, bitiş çizgisini ilk geçtiğinde zaferle bağırdı.
03
bağırmak, haykırmak
to cry out or call attention to something using a loud voice
Transitive: to shout sth
Örnekler
They shouted slogans during the protest, demanding justice and equality.
Protesto sırasında adalet ve eşitlik talep ederek sloganlar attılar.
Shout
01
haykırış
a loud utterance; often in protest or opposition
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
soyut
biçimbilimsel yapı
basit
sayılabilir
çoğul biçim
shouts
Leksikal Ağaç
shouted
shouter
shouting
shout
