Ara
to shout
01
bağırmak
to speak loudly, often associated with expressing anger or when you cannot hear what the other person is saying
Intransitive
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
shout
3. tekil kişi
shouts
şimdiki zaman ortacı
shouting
basit geçmiş zaman
shouted
geçmiş zaman ortacı
shouted
Örnekler
Frustrated with the distant conversation, she had to shout to make herself heard across the crowded room.
Uzak mesafeli konuşmadan hayal kırıklığına uğrayan, kalabalık odada kendini duyurmak için bağırmak zorunda kaldı.
02
bağırmak
to emit a sudden and loud vocalization, to express emotions such as joy, triumph, anger, or to attract attention
Intransitive
Örnekler
We shouted to attract the lifeguard's attention when we spotted someone struggling in the water.
Suda mücadele eden birini gördüğümüzde cankurtaranın dikkatini çekmek için bağırdık.
03
bağırmak, haykırmak
to cry out or call attention to something using a loud voice
Transitive: to shout sth
Örnekler
He shouted her name across the crowded room to get her attention.
Kalabalık odada dikkatini çekmek için adını bağırdı.
Shout
01
haykırış
a loud utterance; often in protest or opposition
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
soyut
biçimbilimsel yapı
basit
sayılabilir
çoğul biçim
shouts
Leksikal Ağaç
shouted
shouter
shouting
shout
