Szukaj
to shout
01
krzyczeć, wrzeszczeć
to speak loudly, often associated with expressing anger or when you cannot hear what the other person is saying
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
shout
3. osoba liczby pojedynczej
shouts
imiesłów czynny
shouting
czas przeszły prosty
shouted
imiesłów bierny
shouted
Przykłady
Frustrated with the distant conversation, she had to shout to make herself heard across the crowded room.
SFrustrowana odległą rozmową, musiała krzyczeć, aby przebić się przez hałas w zatłoczonym pokoju.
02
krzyczeć, wrzeszczeć
to emit a sudden and loud vocalization, to express emotions such as joy, triumph, anger, or to attract attention
Intransitive
Przykłady
We shouted to attract the lifeguard's attention when we spotted someone struggling in the water.
Krzyczeliśmy, aby zwrócić uwagę ratownika, gdy zauważyliśmy kogoś walczącego w wodzie.
03
krzyczeć, wykrzykiwać
to cry out or call attention to something using a loud voice
Transitive: to shout sth
Przykłady
He shouted her name across the crowded room to get her attention.
Krzyknął jej imię przez zatłoczone pomieszczenie, aby zwrócić jej uwagę.
Shout
01
krzyk, okrzyk
a loud utterance; often in protest or opposition
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
shouts
Drzewo Leksykalne
shouted
shouter
shouting
shout
