Ara
dérailler
01
raydan çıkmak, normdan sapmak
sortir de la voie ou dévier de la norme
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
hareket fiili
yardımcı fiil
avoir
1. tekil kişi
déraille
1. çoğul kişi
déraillons
gelecek zamanda 1. kişi
déraillerai
şimdiki zaman ortacı
déraillant
geçmiş zaman ortacı
déraillé
imperfekt zamanda 1. çoğul kişi
déraillions
Örnekler
Le train a déraillé à cause de la tempête.
Tren fırtına yüzünden raydan çıktı.
02
aklını kaybetmek, mantıksız davranmak
perdre la raison ou agir de manière irrationnelle
Örnekler
Après cette nouvelle, il a commencé à dérailler.
Bu haberden sonra, aklını kaçırmaya başladı.
03
bozulmak, arıza yapmak
ne pas fonctionner correctement , être défectueux
Örnekler
La machine déraille souvent quand il fait froid.
Makine, hava soğuk olduğunda sık sık arıza yapar.
