Szukaj
dérailler
01
wykoleić się, odstąpić od normy
sortir de la voie ou dévier de la norme
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik ruchu
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
déraille
1. osoba liczby mnogiej
déraillons
1. osoba czasu przyszłego
déraillerai
imiesłów czynny
déraillant
imiesłów bierny
déraillé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
déraillions
Przykłady
Le train a déraillé à cause de la tempête.
Pociąg wykoleił się z powodu burzy.
02
stracić rozum, działać nieracjonalnie
perdre la raison ou agir de manière irrationnelle
Przykłady
Après cette nouvelle, il a commencé à dérailler.
Po tej wiadomości zaczął tracić rozum.
03
zepsuć się, działać nieprawidłowo
ne pas fonctionner correctement , être défectueux
Przykłady
La machine déraille souvent quand il fait froid.
Maszyna często ulega awarii, gdy jest zimno.
