Szukaj
dérailler
01
wykoleić się, odstąpić od normy
sortir de la voie ou dévier de la norme
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik ruchu
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
déraille
1. osoba liczby mnogiej
déraillons
1. osoba czasu przyszłego
déraillerai
imiesłów czynny
déraillant
imiesłów bierny
déraillé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
déraillions
Przykłady
Ne laisse pas tes émotions te faire dérailler.
Nie pozwól, by twoje emocje wyprowadziły cię z równowagi.
02
stracić rozum, działać nieracjonalnie
perdre la raison ou agir de manière irrationnelle
Przykłady
Ne déraille pas pour si peu.
Nie tracaj rozumu przez tak mało.
03
zepsuć się, działać nieprawidłowo
ne pas fonctionner correctement, être défectueux
Przykłady
Son ordinateur déraille toujours quand il y a trop de programmes ouverts.
Jego komputer zawsze szwankuje, gdy jest zbyt wiele otwartych programów.
