جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
déconcerter
01
مغشوش کردن, آشفته کردن، مضطرب کردن
troubler ou surprendre quelqu'un au point de le rendre hésitant ou inquiet
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
فعل کمکی
avoir
اولشخص مفرد
déconcerte
اولشخص جمع
déconcertons
اولشخص زمان آینده
déconcerterai
وجه وصفی حال
déconcertant
اسم مفعول
déconcerté
اولشخص جمع زمان ناقص
déconcertions
مثالها
La question inattendue du professeur a déconcerté l'élève.
سوال غیرمنتظره معلم دانشآموز را سردرگم کرد.
02
گیج کردن, مبهوت کردن
surprendre ou étonner quelqu'un au point de le laisser perplexe
مثالها
La tournure de l'histoire a déconcerté les spectateurs.
پیچش داستان تماشاگران را متحیر کرد.
