Ara
déconcerter
01
şaşırtmak, tedirgin etmek
troubler ou surprendre quelqu'un au point de le rendre hésitant ou inquiet
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
eylem fiili
yardımcı fiil
avoir
1. tekil kişi
déconcerte
1. çoğul kişi
déconcertons
gelecek zamanda 1. kişi
déconcerterai
şimdiki zaman ortacı
déconcertant
geçmiş zaman ortacı
déconcerté
imperfekt zamanda 1. çoğul kişi
déconcertions
Örnekler
Elle a été déconcertée par les critiques soudaines.
Ani eleştirilerle şaşkına döndü.
02
şaşırtmak, kafasını karıştırmak
surprendre ou étonner quelqu'un au point de le laisser perplexe
Örnekler
Les résultats du test ont déconcerté les élèves.
Test sonuçları öğrencileri şaşkına çevirdi.
