Ara
déconcerter
01
şaşırtmak, tedirgin etmek
troubler ou surprendre quelqu'un au point de le rendre hésitant ou inquiet
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
eylem fiili
yardımcı fiil
avoir
1. tekil kişi
déconcerte
1. çoğul kişi
déconcertons
gelecek zamanda 1. kişi
déconcerterai
şimdiki zaman ortacı
déconcertant
geçmiş zaman ortacı
déconcerté
imperfekt zamanda 1. çoğul kişi
déconcertions
Örnekler
La question inattendue du professeur a déconcerté l'élève.
Öğretmenin beklenmedik sorusu öğrenciyi şaşkına çevirdi.
02
şaşırtmak, kafasını karıştırmak
surprendre ou étonner quelqu'un au point de le laisser perplexe
Örnekler
La tournure de l'histoire a déconcerté les spectateurs.
Hikayenin dönüşü seyircileri şaşkına çevirdi.
