Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
déconcerter
01
in verwarring brengen, verontrusten
troubler ou surprendre quelqu'un au point de le rendre hésitant ou inquiet
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
hulpwerkwoord
avoir
1e persoon enkelvoud
déconcerte
1e persoon meervoud
déconcertons
1e persoon toekomende tijd
déconcerterai
onvoltooid deelwoord
déconcertant
voltooid deelwoord
déconcerté
1e persoon meervoud imperfectum
déconcertions
Voorbeelden
Cette situation imprévue m' a déconcerté.
Deze onvoorziene situatie heeft me in verwarring gebracht.
02
verbijsteren, in verwarring brengen
surprendre ou étonner quelqu'un au point de le laisser perplexe
Voorbeelden
Je suis déconcerté par cette nouvelle inattendue.
Ik ben verbijsterd door dit onverwachte nieuws.



























