Ara
Rein
01
dizgin
a strap or rope attached to a bridle, used by a rider to control a horse
Örnekler
He gripped the reins tightly as the horse galloped across the field.
At tarlada dört nala koşarken, dizginleri sıkıca tuttu.
02
dizgin, kontrol
any means of control
to rein
01
dizginlerle veya dizgin gibi kontrol etmek ve yönlendirmek, dizginlerle veya benzeriyle yönetmek ve yönlendirmek
control and direct with or as if by reins
02
dizginlemek, kontrol altında tutmak
keep in check
03
dizginlemek, yuları çekmek
to control or guide a horse using reins, which are straps or ropes attached to a bit in the horse's mouth
Örnekler
The experienced rider smoothly reined the horse into a canter with minimal effort.
Deneyimli binici, atı yönlendirerek minimum çabayla bir eşkin koşuya geçirdi.
04
dizginleme çekerek durdurmak veya kontrol etmek, dizginlerle frenlemek
stop or check by or as if by a pull at the reins
