Ara
Rein
01
dizgin
a strap or rope attached to a bridle, used by a rider to control a horse
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
cansız
biçimbilimsel yapı
basit
sayılabilir
çoğul biçim
reins
Örnekler
She gently pulled on the rein to guide the horse to the left.
Atı sola yönlendirmek için dizgini hafifçe çekti.
02
dizgin, kontrol
any means of control
to rein
01
dizginlerle veya dizgin gibi kontrol etmek ve yönlendirmek, dizginlerle veya benzeriyle yönetmek ve yönlendirmek
control and direct with or as if by reins
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
rein
3. tekil kişi
reins
şimdiki zaman ortacı
reining
basit geçmiş zaman
reined
geçmiş zaman ortacı
reined
02
dizginlemek, kontrol altında tutmak
keep in check
03
dizginlemek, yuları çekmek
to control or guide a horse using reins, which are straps or ropes attached to a bit in the horse's mouth
Örnekler
She gently reined in her horse as they approached the jump.
Atlama yaklaşırken atını nazikçe dizginledi.
04
dizginleme çekerek durdurmak veya kontrol etmek, dizginlerle frenlemek
stop or check by or as if by a pull at the reins
