rein
rein
reɪn
rein
reignresinrenin

Definitie en betekenis van "rein"in het Engels

01

teugel, leidsel

a strap or rope attached to a bridle, used by a rider to control a horse 
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
onbezield
morfologische samenstelling
enkelvoudig
telbaar
meervoudsvorm
reins
Voorbeelden
She gently pulled on the rein to guide the horse to the left. 

Ze trok zachtjes aan het teugel om het paard naar links te leiden.

02

teugel, controle

any means of control 
to rein
01

controleren en sturen met of als met teugels, beheersen en leiden met of als met teugels

control and direct with or as if by reins 
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
rein
3e persoon enkelvoud
reins
onvoltooid deelwoord
reining
onvoltooid verleden tijd
reined
voltooid deelwoord
reined
02

in toom houden, onder controle houden

keep in check 
03

de teugels houden, sturen met de teugels

to control or guide a horse using reins, which are straps or ropes attached to a bit in the horse's mouth 
Voorbeelden
She gently reined in her horse as they approached the jump. 

Ze inhoudde haar paard voorzichtig toen ze de sprong naderden.

04

stoppen of controleren alsof door aan de teugels te trekken, in toom houden zoals met teugels

stop or check by or as if by a pull at the reins 
LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store