Szukaj
to designate
01
wyznaczać, mianować
to choose someone for a certain position or task
Ditransitive: to designate sb to do sth
Transitive: to designate sb for sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
designate
3. osoba liczby pojedynczej
designates
imiesłów czynny
designating
czas przeszły prosty
designated
imiesłów bierny
designated
Przykłady
The manager will designate a team lead to coordinate the project.
Kierownik wyznaczy lidera zespołu do koordynowania projektu.
02
wyznaczać, przydzielać
to choose or intend something for a specific purpose or role
Transitive: to designate sth as sth | to designate sth for a purpose
Przykłady
The organizers designated one tent as the main information center.
Organizatorzy wyznaczyli jeden namiot jako główne centrum informacyjne.
03
wyznaczać, mianować
to officially give a specific title, term, or label to someone or something
Ditransitive: to designate sb/sth a title
Przykłady
She was designated "Employee of the Month" for her hard work.
Została wyznaczona "Pracownikiem Miesiąca" za ciężką pracę.
04
wyznaczać, wskazywać
to show or indicate the exact location of something
Transitive: to designate a location or spot
Przykłady
The map will designate the location of the new store.
Mapa wskaże lokalizację nowego sklepu.
designate
01
wyznaczony, mianowany
officially chosen or named for a position but not yet formally in office
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
przymiotnik od imiesłowu biernego
relacyjny
niemożliwe do stopniowania
Przykłady
The president-elect's designate cabinet members will assume their roles next month.
Wyznaczeni członkowie gabinetu wybranego prezydenta obejmą swoje stanowiska w przyszłym miesiącu.
Drzewo Leksykalne
designated
designation
designate
