Szukaj
to designate
01
wyznaczać, mianować
to choose someone for a certain position or task
Ditransitive: to designate sb to do sth
Transitive: to designate sb for sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
designate
3. osoba liczby pojedynczej
designates
imiesłów czynny
designating
czas przeszły prosty
designated
imiesłów bierny
designated
Przykłady
The mayor has designated a special task force to handle the emergency.
Burmistrz wyznaczył specjalny zespół zadaniowy do obsługi sytuacji awaryjnej.
02
wyznaczać, przydzielać
to choose or intend something for a specific purpose or role
Transitive: to designate sth as sth | to designate sth for a purpose
Przykłady
The land was designated for agricultural use by the local council.
Ziemia została wyznaczona do użytku rolniczego przez lokalną radę.
03
wyznaczać, mianować
to officially give a specific title, term, or label to someone or something
Ditransitive: to designate sb/sth a title
Przykłady
He was designated " Professor Emeritus " for his lifelong contribution to the field.
Został mianowany "Profesorem Emeritusem" za swoje dożywotnie osiągnięcia w tej dziedzinie.
04
wyznaczać, wskazywać
to show or indicate the exact location of something
Transitive: to designate a location or spot
Przykłady
The marker on the map designates the best hiking trail.
Znacznik na mapie wskazuje najlepszy szlak turystyczny.
designate
01
wyznaczony, mianowany
officially chosen or named for a position but not yet formally in office
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
przymiotnik od imiesłowu biernego
relacyjny
niemożliwe do stopniowania
Przykłady
The company announced its designate CEO.
Firma ogłosiła swojego wyznaczonego dyrektora generalnego.
Drzewo Leksykalne
designated
designation
designate
