Szukaj
to come off
01
odłączyć się, oderwać się
(of a portion or piece) to become detached or separated from a larger whole
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
nierozdzielny
partykuła
off
czasownik podstawowy
come
czas teraźniejszy
come off
3. osoba liczby pojedynczej
comes off
imiesłów czynny
coming off
czas przeszły prosty
came off
imiesłów bierny
come off
Przykłady
The plaque on the wall came off after years of wear and tear.
Tablica na ścianie odpadła po latach zużycia.
02
być postrzeganym jako, wydawać się
to be perceived or received in a certain way
Przykłady
His joke didn't come off as intended and ended up causing offense.
Jego żart nie wypadł zgodnie z zamiarem i ostatecznie spowodował obrażenie.
03
odbywać się, udawać się
to occur in a specific way, often implying success or effectiveness
Przykłady
The party came off as a huge success, with everyone enjoying themselves.
Impreza okazała się wielkim sukcesem, wszyscy dobrze się bawili.
04
odstawić, odzwyczaić się od
to stop taking medicine, a drug, alcohol, etc.
Transitive
Przykłady
The doctor advised him to gradually come off the medication after his condition improved.
Lekarz zalecił mu stopniowe odstawienie leków po poprawie jego stanu.
05
udać się, osiągnąć sukces
to succeed in achieving or doing something
Przykłady
Despite the initial setbacks, they managed to come off with a successful product launch.
Pomimo początkowych niepowodzeń, udało im się odnieść sukces z udanym wprowadzeniem produktu.
