Szukaj
to oblige
01
zobowiązywać, przymuszać
to make someone do something because it is required by law, duty, etc.
Ditransitive: to oblige sb to do sth
Przykłady
He was obliged to apologize for the mistake and rectify the situation.
Był zobowiązany przeprosić za błąd i naprawić sytuację.
02
pomagać, wyświadczać przysługę
to provide assistance or do a favor for someone
Transitive: to oblige sb
Przykłady
Offering a refund for the defective product, the store obliged its customers.
Oferując zwrot pieniędzy za wadliwy produkt, sklep zobowiązał swoich klientów.
Drzewo Leksykalne
disoblige
obligate
obligatory
oblige
