Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to oblige
01
verplichten, dwingen
to make someone do something because it is required by law, duty, etc.
Ditransitive: to oblige sb to do sth
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
oblige
3e persoon enkelvoud
obliges
onvoltooid deelwoord
obliging
onvoltooid verleden tijd
obliged
voltooid deelwoord
obliged
Voorbeelden
The contract obliges both parties to fulfill their agreed-upon responsibilities.
Het contract verplicht beide partijen om hun overeengekomen verantwoordelijkheden na te komen.
02
helpen, een gunst verlenen
to provide assistance or do a favor for someone
Transitive: to oblige sb
Voorbeelden
She obliged her neighbor by watering their plants while they were away on vacation.
Ze verplichtte haar buur door hun planten water te geven terwijl ze op vakantie waren.
Lexicale Boom
disoblige
obligate
obligatory
oblige
