جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to oblige
01
ملزم کردن, مجبور کردن
to make someone do something because it is required by law, duty, etc.
Ditransitive: to oblige sb to do sth
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
oblige
سومشخص مفرد
obliges
وجه وصفی حال
obliging
گذشته ساده
obliged
اسم مفعول
obliged
مثالها
The contract obliges both parties to fulfill their agreed-upon responsibilities.
قرارداد هر دو طرف را ملزم میکند تا مسئولیتهای توافق شده خود را انجام دهند.
02
کمک کردن, لطف کردن
to provide assistance or do a favor for someone
Transitive: to oblige sb
مثالها
She obliged her neighbor by watering their plants while they were away on vacation.
او با آبیاری گیاهان همسایهاش در زمانی که آنها در تعطیلات بودند، به آنها کمک کرد.
درخت واژگانی
disoblige
obligate
obligatory
oblige
