جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to oblige
01
ملزم کردن, مجبور کردن
to make someone do something because it is required by law, duty, etc.
Ditransitive: to oblige sb to do sth
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
oblige
سومشخص مفرد
obliges
وجه وصفی حال
obliging
گذشته ساده
obliged
اسم مفعول
obliged
مثالها
The invitation obliged him to attend the formal event.
دعوت او را مجبور کرد تا در مراسم رسمی شرکت کند.
02
کمک کردن, لطف کردن
to provide assistance or do a favor for someone
Transitive: to oblige sb
مثالها
After a heavy snowfall, he obliged his elderly neighbor by shoveling snow from her driveway.
پس از بارش شدید برف، او با پارو کردن برف از جلوی درب خانهاش به همسایه مسن خود لطف کرد.
درخت واژگانی
disoblige
obligate
obligatory
oblige
