Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to absolve
01
vrijspreken, ontlasten
to release someone from blame, guilt, or obligation, clearing them of any wrongdoing
Transitive: to absolve sb of sth | to absolve sb from sth
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
absolve
3e persoon enkelvoud
absolves
onvoltooid deelwoord
absolving
onvoltooid verleden tijd
absolved
voltooid deelwoord
absolved
Voorbeelden
Recognizing the misunderstanding, the manager chose to absolve the employee from blame.
Erkennend het misverstand, koos de manager ervoor om de werknemer van schuld vrij te spreken.
02
vrijspreken, vergeven
to officially forgive someone for a sin or wrongdoing
Transitive: to absolve sb
Voorbeelden
He was absolved by the priest after confessing his mistakes.
Hij werd vrijgesproken door de priester nadat hij zijn fouten had bekend.
Lexicale Boom
absolved
absolver
absolvitory
absolve
