جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to absolve
01
مبرا کردن, بیتقصیر خواندن
to release someone from blame, guilt, or obligation, clearing them of any wrongdoing
Transitive: to absolve sb of sth | to absolve sb from sth
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
absolve
سومشخص مفرد
absolves
وجه وصفی حال
absolving
گذشته ساده
absolved
اسم مفعول
absolved
مثالها
Recognizing the misunderstanding, the manager chose to absolve the employee from blame.
با تشخیص سوءتفاهم، مدیر تصمیم گرفت کارمند را از سرزنش تبرئه کند.
02
بخشیدن, آمرزیدن
to officially forgive someone for a sin or wrongdoing
Transitive: to absolve sb
مثالها
He was absolved by the priest after confessing his mistakes.
او پس از اعتراف به اشتباهاتش توسط کشیش بخشیده شد.
درخت واژگانی
absolved
absolver
absolvitory
absolve
