جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to absolve
01
مبرا کردن, بیتقصیر خواندن
to release someone from blame, guilt, or obligation, clearing them of any wrongdoing
Transitive: to absolve sb of sth | to absolve sb from sth
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
absolve
سومشخص مفرد
absolves
وجه وصفی حال
absolving
گذشته ساده
absolved
اسم مفعول
absolved
مثالها
The court decision was to absolve the defendant of all charges due to lack of evidence.
تصمیم دادگاه تبرئه متهم از تمامی اتهامات به دلیل عدم وجود شواهد بود.
02
بخشیدن, آمرزیدن
to officially forgive someone for a sin or wrongdoing
Transitive: to absolve sb
مثالها
The clergyman absolved the parishioner, offering forgiveness for their wrongdoings.
روحانی عبادتکننده را بخشید، بخشش را برای خطاهایش ارائه داد.
درخت واژگانی
absolved
absolver
absolvitory
absolve
