Szukaj
to absolve
01
uniewinniać, zwalniać z odpowiedzialności
to release someone from blame, guilt, or obligation, clearing them of any wrongdoing
Transitive: to absolve sb of sth | to absolve sb from sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
absolve
3. osoba liczby pojedynczej
absolves
imiesłów czynny
absolving
czas przeszły prosty
absolved
imiesłów bierny
absolved
Przykłady
The supervisor is actively absolving employees from blame for minor oversights.
Kierownik aktywnie zwalnia pracowników z winy za drobne zaniedbania.
02
rozgrzeszać, wybaczać
to officially forgive someone for a sin or wrongdoing
Transitive: to absolve sb
Przykłady
The priest absolved the sinner after he confessed his wrongdoings.
Kapłan rozgrzeszył grzesznika po tym, jak wyznał swoje winy.
Drzewo Leksykalne
absolved
absolver
absolvitory
absolve
