Szukaj
to absolve
01
uniewinniać, zwalniać z odpowiedzialności
to release someone from blame, guilt, or obligation, clearing them of any wrongdoing
Transitive: to absolve sb of sth | to absolve sb from sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
absolve
3. osoba liczby pojedynczej
absolves
imiesłów czynny
absolving
czas przeszły prosty
absolved
imiesłów bierny
absolved
Przykłady
Recognizing the misunderstanding, the manager chose to absolve the employee from blame.
Rozpoznając nieporozumienie, menedżer postanowił zwolnić pracownika z winy.
02
rozgrzeszać, wybaczać
to officially forgive someone for a sin or wrongdoing
Transitive: to absolve sb
Przykłady
He was absolved by the priest after confessing his mistakes.
Został rozgrzeszony przez kapłana po wyznaniu swoich błędów.
Drzewo Leksykalne
absolved
absolver
absolvitory
absolve
