Ara
to absolve
01
aklamak
to release someone from blame, guilt, or obligation, clearing them of any wrongdoing
Transitive: to absolve sb of sth | to absolve sb from sth
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
absolve
3. tekil kişi
absolves
şimdiki zaman ortacı
absolving
basit geçmiş zaman
absolved
geçmiş zaman ortacı
absolved
Örnekler
The supervisor is actively absolving employees from blame for minor oversights.
Denetçi, küçük ihmaller için çalışanları aklandırmakta aktif olarak çalışıyor.
02
affetmek, bağışlamak
to officially forgive someone for a sin or wrongdoing
Transitive: to absolve sb
Örnekler
The priest absolved the sinner after he confessed his wrongdoings.
Rahip, günahkâr yanlışlarını itiraf ettikten sonra onu affetti.
Leksikal Ağaç
absolved
absolver
absolvitory
absolve
