Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to absolve
01
vrijspreken, ontlasten
to release someone from blame, guilt, or obligation, clearing them of any wrongdoing
Transitive: to absolve sb of sth | to absolve sb from sth
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
absolve
3e persoon enkelvoud
absolves
onvoltooid deelwoord
absolving
onvoltooid verleden tijd
absolved
voltooid deelwoord
absolved
Voorbeelden
After a thorough investigation, the committee decided to absolve the employee of any misconduct.
Na een grondig onderzoek besloot de commissie de werknemer van enig wangedrag vrij te spreken.
02
vrijspreken, vergeven
to officially forgive someone for a sin or wrongdoing
Transitive: to absolve sb
Voorbeelden
The confession was followed by the priest ’s words, absolving the sinner.
De biecht werd gevolgd door de woorden van de priester, die de zondaar vrijsprak.
Lexicale Boom
absolved
absolver
absolvitory
absolve
