Szukaj
to vindicate
01
usprawiedliwiać, rehabilitować
to prove someone or something right by providing evidence or justification
Transitive: to vindicate an idea or stance
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
vindicate
3. osoba liczby pojedynczej
vindicates
imiesłów czynny
vindicating
czas przeszły prosty
vindicated
imiesłów bierny
vindicated
Przykłady
The research findings vindicated the theory, providing strong empirical evidence in support of its validity.
Wyniki badań potwierdziły teorię, dostarczając mocnych empirycznych dowodów na poparcie jej słuszności.
Przykłady
The new evidence helped to vindicate him of all the charges.
Nowe dowody pomogły uniewinnić go od wszystkich zarzutów.
03
usprawiedliwiać, rehabilitować
to protect from harm or criticism by proving it's right or justified
Transitive: to vindicate sb/sth from harm or challenge
Przykłady
His evidence vindicated him from false accusations.
Jego dowody uniewinniły go od fałszywych oskarżeń.
Drzewo Leksykalne
vindicated
vindication
vindicator
vindicate
vindic
