Ara
to absolve
01
aklamak
to release someone from blame, guilt, or obligation, clearing them of any wrongdoing
Transitive: to absolve sb of sth | to absolve sb from sth
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
absolve
3. tekil kişi
absolves
şimdiki zaman ortacı
absolving
basit geçmiş zaman
absolved
geçmiş zaman ortacı
absolved
Örnekler
Recognizing the misunderstanding, the manager chose to absolve the employee from blame.
Yanlış anlamayı fark eden yönetici, çalışanı suçlamaktan affetmeyi seçti.
02
affetmek, bağışlamak
to officially forgive someone for a sin or wrongdoing
Transitive: to absolve sb
Örnekler
He was absolved by the priest after confessing his mistakes.
Hatalarını itiraf ettikten sonra rahip tarafından affedildi.
Leksikal Ağaç
absolved
absolver
absolvitory
absolve
