Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to fulminate
01
fulmineren, exploderen
to erupt or burst forth with sudden and intense energy
Intransitive
Voorbeelden
The volcano began to fulminate, sending plumes of ash and smoke high into the air.
De vulkaan begon te fulmineren, en stuurde pluimen as en rook hoog de lucht in.
02
fulmineren, verkondigen
to proclaim or issue a denunciation, decree, or strong protest
Transitive: to fulminate a statement or decree
Voorbeelden
The judge fulminated a ruling, declaring the company guilty of violating antitrust laws and imposing hefty fines.
De rechter velde een vonnis, verklaarde het bedrijf schuldig aan het overtreden van de mededingingswetten en legde zware boetes op.
03
fulmineren, hevige kritiek uiten
to strongly criticize or condemn
Intransitive: to fulminate against sth
Voorbeelden
The activist fulminated against corporate greed, denouncing companies for prioritizing profits over social responsibility.
De activist fulmineerde tegen bedrijfsgierigheid en veroordeelde bedrijven omdat ze winst boven maatschappelijke verantwoordelijkheid stellen.
Fulminate
01
fulminaat, fulminaat
a compound formed from fulminic acid, such as a salt or ester
Voorbeelden
Fulminates must be handled with extreme caution.
Fulminaten moeten met uiterste voorzichtigheid worden gehanteerd.
Lexicale Boom
fulmination
fulminate
