Szukaj
heurter
01
zderzać się, uderzać
entrer en contact violent ou soudain avec quelque chose
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik ruchu
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
heurte
1. osoba liczby mnogiej
heurtons
1. osoba czasu przyszłego
heurterai
imiesłów czynny
heurtant
imiesłów bierny
heurté
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
heurtions
Przykłady
Il a heurté un arbre avec sa voiture.
On uderzył w drzewo swoim samochodem.
02
obrażać, ranić
blesser ou offenser les sentiments de quelqu'un
Przykłady
Ses paroles ont heurté toute l'assemblée.
Jego słowa uraziły całe zgromadzenie.
03
natknąć się na, zderzyć się z
faire face à une difficulté ou une opposition
Przykłady
Nous nous heurtons à un problème technique majeur.
Natrafiamy na poważny problem techniczny.
