Szukaj
heurter
01
zderzać się, uderzać
entrer en contact violent ou soudain avec quelque chose
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik ruchu
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
heurte
1. osoba liczby mnogiej
heurtons
1. osoba czasu przyszłego
heurterai
imiesłów czynny
heurtant
imiesłów bierny
heurté
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
heurtions
Przykłady
Attention à ne pas heurter les étagères en tournant.
Uważaj, aby nie uderzyć w półki podczas skręcania.
02
obrażać, ranić
blesser ou offenser les sentiments de quelqu'un
Przykłady
Son attitude brutale heurte nos principes.
Jego brutalna postawa rani nasze zasady.
03
natknąć się na, zderzyć się z
faire face à une difficulté ou une opposition
Przykłady
Elle s' est heurtée à l' incompréhension de ses collègues.
Ona zderzyła się z brakiem zrozumienia swoich kolegów.
