جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
obligé
01
مجبور, ملزم، موظف
contraint de faire quelque chose ou tenu par un devoir
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
صفتِ اسم مفعولی
کیفی
شکل عالی
le plus obligé
شکل تفضیلی
plus obligé
درجهپذیر
مفرد مذکر
obligé
جمع مذکر
obligés
مفرد مؤنث
obligée
جمع مؤنث
obligées
مثالها
Elle se sent obligée d' aider ses amis.
او احساس میکند مجبور است به دوستانش کمک کند.
02
واجب, لازم، ضروری
nécessaire ou indispensable à faire
مثالها
Cette étape est obligatoire pour finir le processus.
این مرحله برای تکمیل فرآیند اجباری است.
03
اجتنابناپذیر
qui ne peut pas être évité ou contourné
مثالها
La fatigue est obligée après une longue journée de travail.
خستگی پس از یک روز کاری طولانی اجتنابناپذیر است.
L'obligé
[gender: masculine]
01
مدیون (محبت کسی) بودن
personne qui doit quelque chose à quelqu'un, souvent par gratitude
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انسان
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
جنس دستوری
مذکر
شکل جمع
obligés
مثالها
Elle reste une obligée de sa famille pour leur soutien.
او به خاطر حمایتشان همچنان مدیون خانوادهاش باقی میماند.
