Ara
obligé
01
zorunlu, mecbur
contraint de faire quelque chose ou tenu par un devoir
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
geçmiş ortaç sıfatı
niteliksel
üstünlük derecesi
le plus obligé
karşılaştırma derecesi
plus obligé
derecelendirilebilir
eril tekil
obligé
eril çoğul
obligés
dişil tekil
obligée
dişil çoğul
obligées
Örnekler
Ils étaient obligés de rester à la maison à cause de la tempête.
Fırtına nedeniyle evde kalmaya zorunlu kaldılar.
02
zorunlu, gerekli
nécessaire ou indispensable à faire
Örnekler
Il est obligé de respecter les consignes de sécurité.
Güvenlik talimatlarına uymak zorundadır.
03
kaçınılmaz, önlenemez
qui ne peut pas être évité ou contourné
Örnekler
La discussion était obligée vu les circonstances.
Tartışma, koşullar göz önüne alındığında zorunluydu.
L'obligé
[gender: masculine]
01
borçlu, minnettar kişi
personne qui doit quelque chose à quelqu'un, souvent par gratitude
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
insan
biçimbilimsel yapı
bileşik
sayılabilir
dilbilgisel cinsiyet
eril
çoğul biçim
obligés
Örnekler
Il se considère comme un obligé de son mentor.
Kendini, mentörüne karşı yükümlü biri olarak görüyor.
