Ara
to grapple
01
kavramak, yakalamak
to seize hold of someone forcefully or aggressively
Transitive: to grapple sb/sth
Örnekler
The police officer grappled the suspect's arm, preventing them from escaping.
Polis memuru, şüphelinin kolunu kavrayarak kaçmasını engelledi.
02
mücadele etmek, uğraşmak
to engage in a determined effort to confront and resolve a problem or obstacle
Transitive: to grapple with a problem or obstacle
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
grapple
3. tekil kişi
grapples
şimdiki zaman ortacı
grappling
basit geçmiş zaman
grappled
geçmiş zaman ortacı
grappled
Örnekler
The team had to grapple with the complex task of integrating new technology into their existing infrastructure.
Ekip, yeni teknolojiyi mevcut altyapılarına entegre etme gibi karmaşık bir görevle mücadele etmek zorunda kaldı.
03
güreşmek, mücadele etmek
to wrestle or struggle closely with someone, using hands or the body
Intransitive: to grapple | to grapple with sb
Örnekler
Every Saturday, the siblings playfully grapple in the backyard.
Her Cumartesi, kardeşler arka bahçede neşeyle güreşir.
Grapple
01
yakın dövüş, göğüs göğüse mücadele
the act of engaging in close hand-to-hand combat
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
soyut
biçimbilimsel yapı
bileşik
sayılabilir
çoğul biçim
grapples
02
kanca, zıpkın
a tool consisting of several hooks for grasping and holding; often thrown with a rope
03
kepçe kova, tarak kovası
a dredging bucket with hinges like the shell of a clam
Leksikal Ağaç
grappler
grappling
grapple
