Ara
to grapple
01
kavramak, yakalamak
to seize hold of someone forcefully or aggressively
Transitive: to grapple sb/sth
Örnekler
In a fit of anger, he grappled his adversary, engaging in a physical altercation.
Bir öfke nöbetinde, rakibini kavradı ve fiziksel bir kavgaya girdi.
02
mücadele etmek, uğraşmak
to engage in a determined effort to confront and resolve a problem or obstacle
Transitive: to grapple with a problem or obstacle
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
grapple
3. tekil kişi
grapples
şimdiki zaman ortacı
grappling
basit geçmiş zaman
grappled
geçmiş zaman ortacı
grappled
Örnekler
The student grappled with the concept of advanced calculus.
Öğrenci, ileri düzey hesap kavramıyla mücadele etti.
03
güreşmek, mücadele etmek
to wrestle or struggle closely with someone, using hands or the body
Intransitive: to grapple | to grapple with sb
Örnekler
After the heated argument, they decided to physically grapple as a way to release pent-up frustration.
Şiddetli tartışmanın ardından, birikmiş hayal kırıklığını atmak için fiziksel olarak güreşmeye karar verdiler.
Grapple
01
yakın dövüş, göğüs göğüse mücadele
the act of engaging in close hand-to-hand combat
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
soyut
biçimbilimsel yapı
bileşik
sayılabilir
çoğul biçim
grapples
02
kanca, zıpkın
a tool consisting of several hooks for grasping and holding; often thrown with a rope
03
kepçe kova, tarak kovası
a dredging bucket with hinges like the shell of a clam
Leksikal Ağaç
grappler
grappling
grapple
