Ara
to argue
01
tartışmak
to speak to someone often angrily because one disagrees with them
Intransitive: to argue with sb
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
argue
3. tekil kişi
argues
şimdiki zaman ortacı
arguing
basit geçmiş zaman
argued
geçmiş zaman ortacı
argued
Örnekler
He argues with everyone at work; it's so annoying!
O, iş yerinde herkesle tartışır; bu çok sinir bozucu!
02
neden olarak göstermek
to provide reasons when saying something is the case, particularly to persuade others that one is right
Transitive: to argue that | to argue for sth | to argue against sth
Örnekler
He argued that increasing funding for education would lead to long-term benefits for society.
Eğitime yapılan fon artışının toplum için uzun vadeli faydalar sağlayacağını iddia etti.
03
tartışmak, iddia etmek
to provide evidence or support for a particular conclusion or viewpoint
Transitive: to argue a conclusion or viewpoint
Örnekler
The circumstances argue his involvement in the conspiracy.
Koşullar, komploya dahil olduğunu destekliyor.
Leksikal Ağaç
arguable
arguer
arguing
argue
