Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to argue
01
ruzie maken, redetwisten
to speak to someone often angrily because one disagrees with them
Intransitive: to argue with sb
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
argue
3e persoon enkelvoud
argues
onvoltooid deelwoord
arguing
onvoltooid verleden tijd
argued
voltooid deelwoord
argued
Voorbeelden
He argues with everyone at work; it's so annoying!
Hij ruzie met iedereen op het werk; het is zo vervelend!
02
argumenteren, discussiëren
to provide reasons when saying something is the case, particularly to persuade others that one is right
Transitive: to argue that | to argue for sth | to argue against sth
Voorbeelden
He argued that increasing funding for education would lead to long-term benefits for society.
Hij betoogde dat het verhogen van de financiering voor onderwijs tot langetermijnvoordelen voor de samenleving zou leiden.
03
betogen, beweren
to provide evidence or support for a particular conclusion or viewpoint
Transitive: to argue a conclusion or viewpoint
Voorbeelden
The circumstances argue his involvement in the conspiracy.
De omstandigheden pleiten voor zijn betrokkenheid bij de samenzwering.
Lexicale Boom
arguable
arguer
arguing
argue
