جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to argue
01
جروبحث کردن, بحث کردن
to speak to someone often angrily because one disagrees with them
Intransitive: to argue with sb
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
argue
سومشخص مفرد
argues
وجه وصفی حال
arguing
گذشته ساده
argued
اسم مفعول
argued
مثالها
He argues with everyone at work; it's so annoying!
او با همه در محل کار بحث میکند؛ خیلی آزاردهنده است!
02
استدلال کردن, دلیل آوردن
to provide reasons when saying something is the case, particularly to persuade others that one is right
Transitive: to argue that | to argue for sth | to argue against sth
مثالها
He argued that increasing funding for education would lead to long-term benefits for society.
او استدلال کرد که افزایش بودجه آموزش و پرورش منجر به منافع بلندمدت برای جامعه میشود.
03
گواه چیزی بودن
to provide evidence or support for a particular conclusion or viewpoint
Transitive: to argue a conclusion or viewpoint
مثالها
The circumstances argue his involvement in the conspiracy.
شرایط حاکی از مشارکت او در توطئه است.
درخت واژگانی
arguable
arguer
arguing
argue
