Szukaj
to argue
01
kłócić się, sprzeczać się
to speak to someone often angrily because one disagrees with them
Intransitive: to argue with sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
argue
3. osoba liczby pojedynczej
argues
imiesłów czynny
arguing
czas przeszły prosty
argued
imiesłów bierny
argued
Przykłady
He argues with everyone at work; it's so annoying!
On kłóci się ze wszystkimi w pracy; to takie irytujące!
02
argumentować, dyskutować
to provide reasons when saying something is the case, particularly to persuade others that one is right
Transitive: to argue that | to argue for sth | to argue against sth
Przykłady
He argued that increasing funding for education would lead to long-term benefits for society.
Argumentował, że zwiększenie finansowania edukacji przyniesie długoterminowe korzyści dla społeczeństwa.
03
argumentować, twierdzić
to provide evidence or support for a particular conclusion or viewpoint
Transitive: to argue a conclusion or viewpoint
Przykłady
The circumstances argue his involvement in the conspiracy.
Okoliczności wskazują na jego udział w spisku.
Drzewo Leksykalne
arguable
arguer
arguing
argue
