Szukaj
to argue
01
kłócić się, sprzeczać się
to speak to someone often angrily because one disagrees with them
Intransitive: to argue with sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
argue
3. osoba liczby pojedynczej
argues
imiesłów czynny
arguing
czas przeszły prosty
argued
imiesłów bierny
argued
Przykłady
I hate to argue with my parents, but this time they were wrong.
Nienawidzę kłócić się z rodzicami, ale tym razem się mylili.
02
argumentować, dyskutować
to provide reasons when saying something is the case, particularly to persuade others that one is right
Transitive: to argue that | to argue for sth | to argue against sth
Przykłady
The student argued for the inclusion of diverse perspectives in the curriculum.
Uczeń argumentował za włączeniem różnorodnych perspektyw do programu nauczania.
03
argumentować, twierdzić
to provide evidence or support for a particular conclusion or viewpoint
Transitive: to argue a conclusion or viewpoint
Przykłady
The fingerprints found on the weapon argue his direct involvement in the altercation.
Odciski palców znalezione na broni dowodzą jego bezpośredniego udziału w starciu.
Drzewo Leksykalne
arguable
arguer
arguing
argue
