Szukaj
Bridle
01
uzda, kantar
a device placed on a horse's head, used by a rider to guide and control the horse's movements
informacje gramatyczne
status żywotności
nieżywotny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
bridles
Przykłady
The rider adjusted the bridle carefully before mounting the horse for their ride.
Jeździec starannie wyregulował uzdę przed wsiadaniem na konia do jazdy.
02
hamulec, uzda
an act of restraining oneself or holding back
Przykłady
Despite his anger, he maintained a tight bridle on his temper during the heated argument.
Pomimo swojego gniewu, utrzymywał ścisłą wędzidło na swoim temperamencie podczas gorącej dyskusji.
to bridle
01
powściągać się, kontrolować ruch
(of a horse) to react or adjust movement in response to pressure from the reins
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik ruchu
regularny
czas teraźniejszy
bridle
3. osoba liczby pojedynczej
bridles
imiesłów czynny
bridling
czas przeszły prosty
bridled
imiesłów bierny
bridled
Przykłady
The horse bridled smoothly as the rider shifted direction.
Koń zastopował na wędzidle płynnie, gdy jeździec zmienił kierunek.
02
kiełznać, zakładać uzdeczkę
to equip a horse with headgear that includes reins and a bit, allowing the rider to guide or control it
Przykłady
He bridles the horse before heading out to the trail.
On kiełzna konia przed wyruszeniem na szlak.
03
Oburzył się na oskarżenie, jego twarz poczerwieniała.
to show sudden, and often visible, resentment
Przykłady
He bridled at the accusation, his face flushing.
On oburzył się na oskarżenie, jego twarz poczerwieniała.
