Szukaj
Bridle
01
uzda, kantar
a device placed on a horse's head, used by a rider to guide and control the horse's movements
Przykłady
The bridle was adorned with silver buckles and intricate designs, reflecting the owner's wealth and status.
Ogłowie było ozdobione srebrnymi klamrami i skomplikowanymi wzorami, odzwierciedlającymi bogactwo i status właściciela.
02
hamulec, uzda
an act of restraining oneself or holding back
Przykłady
He applied a bridle to his frustration, clenching his fists tightly when faced with the unexpected delay.
Nałożył wędzidło na swoją frustrację, zaciskając pięści, gdy stanął przed nieoczekiwanym opóźnieniem.
to bridle
01
powściągać się, kontrolować ruch
(of a horse) to react or adjust movement in response to pressure from the reins
Przykłady
The colt bridled nervously, unused to the reins.
Źrebak nerwowo spiął się, nieprzyzwyczajony do wodzy.
02
kiełznać, zakładać uzdeczkę
to equip a horse with headgear that includes reins and a bit, allowing the rider to guide or control it
Przykłady
The groom bridled each horse in the stable.
Pan młody okiełznał każdego konia w stajni.
03
Oburzył się na oskarżenie, jego twarz poczerwieniała.
to show sudden, and often visible, resentment
Przykłady
She bridled at the suggestion that she was unprepared.
Ona oburzyła się na sugestię, że była nieprzygotowana.
