Szukaj
to substantiate
01
potwierdzać, uzasadniać
to prove something to be true by providing adequate evidence or facts
Transitive: to substantiate a claim
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
substantiate
3. osoba liczby pojedynczej
substantiates
imiesłów czynny
substantiating
czas przeszły prosty
substantiated
imiesłów bierny
substantiated
Przykłady
The witness's testimony substantiated the defendant's alibi.
Zeznanie świadka potwierdziło alibi oskarżonego.
02
potwierdzać, wzmacniać
to add to the strength of something
Transitive: to substantiate sth
Przykłady
She substantiated her position by presenting detailed facts.
Uzasadniła swoje stanowisko, przedstawiając szczegółowe fakty.
03
materializować, konkretyzować
to give something a physical form or make it real
Transitive: to substantiate something abstract
Przykłady
The proposal was substantiated when the team built a prototype.
Propozycja została uzasadniona, gdy zespół zbudował prototyp.
Drzewo Leksykalne
substantiating
substantiation
substantiative
substantiate
substanti
